Het was al weer even geleden dat we naar/via de Witte Stein hebben gefietst en zo werden op zo’n onverdachte donderdagmiddag dus nog even een 90km getrapt. Of het iedereen bij vertrek duidelijk was dat het die kant op ging is maar de vraag, schrijver dezes niet 🤭. Er werden namelijk ook andere rondjes genoemd, kortere ritten zoals via Overhetfeld/Boukoul. Of Gruitrode.

In Elmpt, via de Meinweg er naar toe, was iedereen het wel duidelijk waar het heen ging. Maar het werd geen vlekkeloze rit. Tussen Elmpt en Dam ging Ton namelijk nog vrij hard tegen de grond bij een manoeuvre waar we ons van rechts op de weg naar links het fietspad bewogen en hij naar ik begreep verkeerd begrepen had wat de bedoeling was. Een flinke snee op de elleboog tot gevolg.

Na Ton met een aantal pleisters opgelapt te hebben konden we verder, inclusief Ton. Navraag later leerde dat hij toch nog even langs de huisarts zou gaan om er naar te laten kijken of het zo verder kon genezen.

Het blijft toch goed oppassen dames en heren, LUID en DUIDELIJK communiceren en zelf ook echt het KOPPIE er bij houden. Een valpartij is zo gebeurd blijkt maar weer.

Vandaag dus niet over het voormalig militair terrein naar de Witte Stein maar via een ruime oostelijk gelegen boog er om heen via Bruggen en Bracht. Hay wist hier wel de weg, we reden zelf stug aan de wegwijzer naar de Witte Stein voorbij want volgens Hay was die weg te beroerd om er te fietsen.

Na de Witte Stein een min of meer klassieke route terug: van Reuver tot aan het veerpont, dan Beesel, Wieler, Asselt, Swalmen, Boukoul, Spik, R’mond, Lerop, Linnerheide, Montfort en dan dus weer het Hingen.

Naast Ton en Hay waren ook van de partij: Piet, Geert, Chris, Huib, Henk Sw, Annie en Har vd V