Chris verscheen vanmorgen ten tonele met een indrukwekkende lijst opgeschreven nummers. We vroegen ons af wat die nummers te betekenen hadden: de nummercombinatie van zijn kluis? De Lotto nummers waarmee hij speelt? De verzen van Nostradamus? Cantates van Bach? De bestelling van gisteren bij de chinees in Linne? Maar de werkelijkheid was minder spannend: het bleek de knooppunten route te zijn die Chris en zijn altijd charmante eega de dag er voor (of daar voor) hadden gefietst en hem wel wat leek om dat vandaag nog eens over te doen met de Pensionado’s.

Hay, Piet, Geert, Huib, Ton, Jo St, Henk Sw, Annie en John vonden het verder prima. De route zou dan ongeveer bij Aldeneik beginnen. Dus daar eerst naar toe via Aasterberg, Roosteren en Maaseik.

Bij het ’t Ven schoot het vriendelijk bedoelde ‘hey!’ de tractorbestuurder volledig in het verkeerde keelgat. Hij zat midden op de smalle weg en hoorde ons niet aankomen wegens de decibellen die de motor van zijn vehikel produceerde (en het gebrek aan spiegels), dus toen maar even roepen…HEY!!. Na het incasseren van enkele verwensingen konden we hem passeren.

Richting Raam rijdende moesten we nog eens flink in de ankers, smallere weg, tegemoetkomend verkeer en geen mogelijkheid de glassplinters te ontwijken. Het was zo te zien glas van een gesprongen autoruit en hoewel scherp niet zo scherp dat je er subiet op lek rijdt. Na controle van de banden konden we weer verder en niemand heeft ook later in de rit alsnog lek gereden.

Hierna volgde een ritje rondom het natuurgebied ‘de Zig’ tussen Kinrooi en Molenbeersel.

Er zou nog een spannend moment komen volgens Chris en dat bleek bij de Dodendraad uit WO I te zijn. Niemand wilde testen of de installatie aan stond, duh. Hier moesten we wel omkeren omdat de weg verderop toch nog steeds onverhard bleek te zijn en niemand trek had in een stukje gravellen.

De nummers waren inmiddels op en de rest van de route werd a la improviste bepaald. Langs de visvijver/Heioord en Haler naar Ell. Dan terug en via de Velterbrug naar Grathem. Vandaag geen lus over Beaxem en Horn maar redelijk direct richting de stuw bij Linne. En vanaf daar het min of meer standaard traject naar het Hingen (achterlangs de vuilstort naar Montfort en dan naar Sint-Joost) waar we na een 75km weer arriveerden.