Aangezien het nog goed warm zou worden vandaag werd na een rondvraag een dag eerder de rit naar de ochtend verplaatst. Niet iedereen kon of had andere ideeën/plannen zodat er een equipe van 6 overbleef die zich om 09:00 bij Lei en Stuup melden: Hay, Piet, Geert, Huib, Ton en John.

Er bleek animo voor licht heuvelwerk te bestaan en dus werd daar maar snel een klap met de hamer op gegeven eer men zich zou bedenken.

Via de Slek, Reijans ging het naar Saeffelen en door naar Hastenrath en Susterseel. Even Reijans negerende begon het heuvelwerk met een kleine afdaling langs het Wildpark naar Etsenrade. De eerste meters omhoog ging via de zeer beschaafd stijgende holle weg van Etsenrade naar Bingelrade. Voor niemand een probleem. Na Bingelrade dan richting Viel en door het veld (Hoebesweg) omhoog naar Merkelbeek, misschien hooguit 1 procentje meer helling dan de eerste, dus ook niet echt serieus.

De Beukenberg omlaag was de worst die bij vertrek was voorgehouden maar die worst ging niet op om het zo te zeggen want de Beukenberg is afgesloten. Maar goed we kennen de streek dus we pakten het slechte fietspad dat even verderop er parallel naast ligt. Toch even met de remmen iets aangetrokken omlaag want in de schaduw zie je niet elk gat in het asfalt.

Na Oirsbeek dan via Wolfhagen naar Heisterbrug en door naar Spaubeek waar voor vandaag de langste klim lag te wachten, die van Hobbelrade. Ieder op zijn eigen tempo en bij de kapel in Kelmond werd weer gehergroepeerd.

We zaten net weer op de fiets maar nog niet op tempo en werden gepasseerd door een peloton dames die ons zeer uitbundig begroetten. Niet heel vreemd met zoveel mannelijk schoon in de buurt. Kuch. Hay dacht sjans te hebben en ging er achteraan, eventjes.

De doorgaande weg naar Oensel is afgesloten. De dames negeerden dat feit maar wij als Godvrezende wielertoeristen fietsen er netjes omheen via de Kling. In Oensel ging het dan rechtsaf naar Waterval, omlaag vandaag, want dat was beloofd. Maar wat goes down must come up en dus werd het korte klimmetje van Humcoven naar Schietecoven niet overgeslagen.

Hay spoedde zich omhoog en Ton en John probeerden te volgen op een te zwaar verzet waardoor John halfweg zo goed als stil viel en Ton ook moest schakelen en uit de cadans viel. Huib passeerde ze licht peddelend en dacht er het zijne van: strategy is king.

Hierna beloonden we ons met een afdaling over de Kruisberg naar Meerssen/Bunde. De Denneberg in Bunde lag er uitnodigend bij maar je moet je geluk niet tarten wil je nog eens (wat vaker) het zuiden opzoeken met de Pensionado’s dus er werd aan voorbij gefietst en via Brommelen en Geulle ging het langs de Maas weer huiswaarts.

Vanaf Berg ad Maas ging het naar Guttecoven, Limbrichterbos, Nieuwstadt, Susteren, etc etc terug naar het Hingen. Richting de Fuu kreeg de schrijver dezes nog even de kolder in de kop en gaf op de laatste paar honderd meter nog even flink gas, 3 volgden, 2 hielden wijselijk hun eigen tempo aan.

En daarmee waren we na 85km weer terug op de plek waar het allemaal was begonnen. En de keus voor een ochtendrit bleek een goede want het was inmiddels best warm geworden en de bidons licht.