Het was lekker weer, niet te koud met wél een straffe bries. Maar met de opkomst van vandaag de dag genoeg volk om achter te schuilen was de gedachte. Jo V had een route in elkaar gepuzzeld en toog dus vol goede moed naar het Hingen. Daar aangekomen was er nog niemand, een veeg teken? Maar het was nog vroeg en hij reed nog een rondje over het Hingen. Eenmaal terug stond Frank er inmiddels, maar ook als enige. Even later kwam Michel eraan, met de regenjas al aan. De retorische vraag was dus: krijgen we regen? Volgens Michel wél maar daar zag het niet naar uit. Frank begon eens nerveus op de telefoon te kijken en besloot weer huiswaarts te gaan. Om 13.00 uur dus slechts 2 deelnemers. De overige Suisters hebben óf allemaal Buienradar bekeken en allemaal dezelfde conclusie getrokken óf intensief via de app gecommuniceerd en tot afgelasten geconcludeerd. Zij hebben dus de sensatie gemist die je ook in de wildwaterbaan in de Efteling krijgt als je instapt: wordt je nat of niet, dat gevoel. De twee kozen dus zonder Frank het ruime sop. Jo overwoog nog om een regenjasje op te halen maar zag daar vanaf want daarin zou hij het veel te warm krijgen in combinatie met de gekozen winterkledij. De rit was ongeveer 2 uur en het was droog dus als het zou gaan regenen, dan minder dan 2 uur of zo en dat zou hij wel overleven. Via het Ei van St Joost ging het naar de Linnerweerd, stuw over en richting Buggenum. Met de wind in de rug schoot het lekker op en Haelen werd alras bereikt. Daar ging het door de Leudaller bossen onder Heytse door naar Leveroy, so far so good. Michel verrichtte het meeste kopwerk en ramde dwars door de wind. Maar allengs werden de beentjes van Jozef ook beter en begon ook kopbeurten te doen. De wegen lagen er nat bij dus waren de overschoenen geen overbodige luxe. Via Leveroy ging het weer met de wind mee naar Heytse waar het rechtsaf ging naar Baexem met de wind nu op de neus. Af en toe, drommels, viel een spatje regen hoewel het zwerk niet echt naar regen uitzag. Het was grijs, dat wél, maar echte regenwolken waren niet te zien, maar dus toch licht gespetter. Dit kon deze erkende regenrijders niet deren en fietsen is een buitensport en Fahrradfahren ist nichts für weiche Eier (quote van Georg Stumpf, zoek hem maar eens op). In Baexem ging het niet rechtdoor naar Grathem maar linkssaf naar Horn, een weg die we bijna nooit rijden. In Horn maakten we nog een ommetje waarna we bij de brug Horn-Roermond aankwamen (over het weggetje in Horn waar vroeger die locomotief in de tuin stond; de Suisters van weleer kunnen zich dat nog wel herinneren). Daarna was het pal tegen de wind hard werken geblazen en ja, het begon wat meer te spetteren. Het ging vervolgens rechtsaf naar en door Beegden en van daar naar Heel en Pol. Pluvius deed vanaf daar iets beter zijn best en toen we via Wessem over de brug naar Maasbracht reden regende het, mwah redelijk. Via Maasbracht-Beek reden we door het Reigelsbroek en vanaf daar zorgde Pluvius er alsnog voor dat we toch nog zeiknat aan de meet kwamen bij Nicole op het Hingen. Q1 ( Formule 1 voor de niet-kenners) was net afgelopen en terwijl we de natte plunje over de stoelen drapeerden en de plassen onder de tafel steeds groter werden, genoten we van een lekker bakje troost en een kloek glas gerstenat. Max deed wat hij moest doen, namelijk pole position kwalificeren en wij deden ook wat we moesten doen, namelijk naar huis gaan en douchen want Fortuna-Ajax stond nog op het programma. Fortuna deed niet wat het moest doen, en wat het ook makkelijk had kunnen doen; winnen van Ajax. Als Ajax niet kan scoren en je vervolgens niet één maar zelfs twee eigen doelpunten maakt nadat je met 1-0 voorstond, wordt het een frustrerende avond. Werkelijk wat een geklungel om jezelf zó tekort te doen. Maar wij hebben in elk geval tóch lekker gefietst.
A Vous Hilversoem
De Razende Reporter