14 deelnemers, Jeffrey, Sef, Math, Frank, Chris, Jo V, Roger Deckers, Harrie, Roy, Michel, Emiel, Annie, Bart en Paul Sevriens zijn er om 10 uur aan begonnen. Jeffrey en Math dacht ik vooraan. Het ging naar de smaak van Jo V een beetje te hard waardoor hij achterin toch teveel gaatjes moest dichtrijden en daardoor toch net teveel energie verspeelde die hij later nog hard nodig dacht te hebben.
Maar Schimmert werd bereikt zonder veel gedoe daarover en vanaf dan kwamen de beklimmingen. Geulhem was de eerste, daarna St Antoniusbank, en er zouden nog vele volgen. In Cadier en Keer draaide Frank af. Michel en Emiel waren daar even kwijt maar werden weer gevonden.
Daarna richting Honthem waar Harrie lek reed. Er waren twee bandjes nodig om dit te verhelpen en dat duurde dus wat langer. Daarna naar Bruisterbos waar de weg was opgebroken. De helft reed desondanks door en de rest reed naar rechts. Maar dat werd een flinke lus extra want een weg linksaf was er niet. We moesten helemaal tot in Eckelrade rijden en van daaruit links en weer links om weer in Bruisterbos te komen, dat was zeker 8 km extra.
De rest was natuurlijk al weg. Via Banholt ging het links naar beneden over een link weggetje tot in Noorbeek. Dan rechtsaf de klim naar Schey, man wat een lijdensweg, zeker voor enkelen die met dikke benen een weg naar boven zochten en vonden. Net in de afzink vonden we de anderen weer terug die daar stilstonden, geen idee waarom, maar zonder Sef want die was daar afgedraaid.
Dus met een mannetje minder daalden we af naar St Martens Voeren. Over het mooie fietspad reden we naar ’s Gravenvoeren onder leiding van Math. Daar reden we binnendoor over het bekende fietspad naar Mesch waar Roy lek reed. De rest kon even lekker uitpuffen maar dat duurde niet lang.
Even verder ging het weer omhoog naar Moerslag. Halverwege lag een wielrenner op de weg, het zag er er wel stabiel uit en er was inmiddels politie gearriveerd en de man was bij kennis en was zo te zien aanspreekbaar. Het zag er niet uit als een valpartij, meer dat hij onwel was geworden of zo.
Daarna daalden we af naar St Geertruid waar we naartoe mochten klimmen. Via Eckelrade kwamen we weer in Cadier en Keer. Harrie had daar weer lek of zo. Hij heeft daar wat lucht bijgepompt met de hoop dat het daarmee verholpen zou zijn. In Cadier en Keer kregen we een vies klimmetje tot 15% voor de kiezen; dat deed echt pijn maar we waren boven en reden richting het Rooth. Daar stond Harrie weer of nog steeds met een lekke band. Dat werd met enkele mannen gefikst en Michel deed even de mis in een kapelletje dat daar op de hoek staat, met altaar en al. Dit was opgericht voor een man die daar heeft gewoond en in 1945 in een concentratiekamp is vermoord. Er is daarvan een foto gemaakt (van Michel welteverstaan) die jullie nog wel gaan zien op de site.
De gebeden zijn in elk geval verhoord want lek heeft Harrie niet meer gereden. De cassette kon hij er overigens zo afpakken, lijkt mij niet echt de bedoeling, even naar de mekanieker Harrie 😉.
Via een druk Valkenburg naar Ravensbos maar nu niet naar links maar rechtdoor naar Hulsberg. Dan richting Nuth maar eerst nog linksaf naar Hunnecom en Grijzebrubben. Daar lag Michel bijna op de motorkap van een auto. Maar als een Moto GP coureur slipte hij zich tot stilstand net vóór die auto, poeh net goed gegaan.
Het klimmen ging gewoon door want nu stond de Vuilnisberg op het programma maar die werd ook weer afgevinkt. Daarna moesten we ook nog naar Oirsbeek voor de Beukenberg. Met pijn in de benen werd ook die afgevinkt en daarna ging het via Hillensberg over de bekende wegen naar Havert waar het voor de laatste keer licht omhoog liep naar Koningsbosch. Daarna werd redelijk rustig, nou ja rustig, in elk geval samen naar de Slek gereden. Harrie, Roy, Bart, Chris en Paul reden daar rechtdoor waardoor Annie, Michel en Jo overbleven.
Emiel was overigens al eerder afgedraaid naar Heerlen waar zijn vriendin woont, net als Jeffrey die al ’s morgens was afgedraaid om om half twee met de middagploeg mee te rijden en tenslotte is Math in Schinnen afgedraaid naar Susteren al lijkt mij dat niet echt korter dan onze route want in Tüddern kun je ook vrij vlot naar Susteren rijden lijkt me. Jo mocht in elk geval vanaf de Slek voor de eerste keer vandaag kopwerk doen en hij heeft met de laatste restjes energie Michel en Annie uit de wind kunnen houden.
Daarna, finish, café Het Hingen, schluss, zitten, uitpuffen en wat drinken, zalig. John Wolters waren we al tegengekomen en die kwam ook nog even bij ons zitten. Daarna kwam Wil van Montfort langs, alleen maar die reed door. Vervolgens kwamen Lyon en Berrie voorbij waarbij Lyon ook bij ons aanschoof. Wat er allemaal ’s middags precies is gebeurd, is niet helemaal duidelijk maar het lag allemaal in stukken en brokken. René Kierkels en Wil Leurs schijnen ook gefietst te hebben maar die hebben we niet meer gezien, Roger Dohmen en Jo Storms zijn ook ergens afgedraaid maar verder allemaal prima gegaan dus 😀.
A Vous Hilversoem
De Razende reporter