Annie, Leon, Jo V, Chris, Vivian, Math, Roger Deckers en Louis hadden de moed verzameld om deze uitdaging van 190 km aan te gaan. De rit gaat voor een deel alternatief vanaf de Heemtuin achter Munstergeleen en langs de Vuilnisberg naar Hulsberg, Klimmen naar Schin op Geul. Dan richting Slenaken via Wylre en Gulpen. Bij de Planck ging het de grens over en iedereen kon het redelijk goed bijsloffen, ook op de oplopende stroken asfalt. Het weer was prima voor zo’n rit, niet te warm en niet te veel wind. Via Henri Chapelle gaat het dan lang naar beneden richting Eupen maar we hielden rechts i.pv. linksaf naar Eupen en zo zetten we koers naar Spa. We kregen een afwisseling van pittige klimmen, langere afdalingen en slechte asfaltstroken waarvoor Rijkswaterstaat in Nederland voor de rechter zou worden gedaagd. Zo niet in Wallonië, welnee, die wegen zijn nog prima en kunnen nog jaren mee. Maar we bereikten Spa zonder kleerscheuren en vleiden ons in een lekker zonnetje op een terras voor een stuk gebak en een kop koffie of een koude cola. Na nog een groepsfoto te hebben gemaakt, was het gelijk vanuit het vertrek weer duchtig bergop. Volgens Vivian hadden we nog 4 beklimmingen voor de boeg. Gezien het aantal kilometers die we nog mochten afleggen, meer dan 70, leek dat Jo aan de weinige kant. En dat bleek ook zo te zijn want het bleef op en af gaan totdat we via vanuit ’s Gravenvoeren over het bekende fietspaadje Mesch bereikten. De rest van de route kunnen we wel dromen, er liggen nog een paar vervelende bruggen op de route en we hadden helaas windtegen maar Math, Roger en Leon gaven geen krimp en deden het kopwerk. Bij Rothem werd bij het WML-punt nog even water getankt en daarna ging het in één ruk terug naar het Hingen. Daar evalueerden Vivian, Leon en Jo nog even de epische rit die we weer hadden gereden.

A Vous Hilversoem

De Razende Reporter