Zoals te verwachten was het druk op het Hingen; zo druk dat ik hier zo ongeveer de hele presentielijst wel kan opnoemen behalve Jo Storms, Berrie Thoolen, Wiel Leurs, Frank Laumen, Har vd Vorst, Piet Cloet, John Wolters en Jo Scholten. Math boetseerde een route in elkaar richting Bemelen en zelfs Reijmerstok werd geopperd; toe maar, en dat al in januari. Zoals te verwachten sloot het overgrote deel van de aanwezigen zich hierbij aan zodat een gedecimeerd aantal overbleef voor een tweede groep. Michel, Huib, Chris, Frank, Jo V, Annie, Peter … uit Maasbracht en Hay hadden meer oren naar een route van Jo, zoals genoemd in de titel van dit stukje proza. Via Dieteren ging het door Susteren waardoor we na een half uur of zo weer bijna op de Slek waren, geen steek opgeschoten dus.. Maar dan ging het tóch zuidwaarts via Havert, langs het riviertje richting Stein, langs het Altersheim, dan Stein dus, onder de neutrale weg door en dan rechts door het veld naar Hastenrath. Door het bos ging het vervolgens naar het “Hochwild Freigehege” en Etzenrade. Over de parallelweg reden we eerst naar Jabeek en dan via een U-bocht weer terug omhoog over een bij velen onbekend klimmetje, rechtsaf onder een bruggetje door naar Bingelrade. Door enkele Taliban-weggetjes kwamen we pardoes vanuit de flank bij Hillensberg waar we de parallelklim namen om vervolgens weer via een U-beweging de Hillensberg af te rijden tot bij de kerk waar het linksaf ging richting Sittard en de klim van de Kollenberg. Menigeen duizelde het inmiddels van het draaien en keren maar het beviel toch wel had ik de indruk. Daarna koersten we naar Munstergeleen want de koek wat klimmen betrof was nog niet op. In de Heemtuin lagen nog enkele oplopende stroken op ons te wachten die ervoor zorgen dat we onze kuiten nog eens behoorlijk konden oprekken. We verlieten Munstergeleen langs pater Karel om vervolgens Sanderbout met een bezoek te vereren. Na wat geslinger kwamen we aan de achterkant van het Fortuna-stadion en reden we achter langs de jippiejajajippiejippiejee Hornbach naar Einighausen. Langzaam aan werd het tijd om richting de finish te gaan want de kilometers begonnen aardig op te lopen. Via Guttecoven, Graetheide en Obbicht besloten we de kortste weg terug te nemen. Die weg voerde ons naar Illikhoven, Roosteren en zo weer terug. Op de brug bij Echt namen Chris en Peter afscheid, in Echt deed Hay hetzelfde en de rest reed uiteraard naar café het Hingen voor de broodnodige evaluatie. Daar zat al een afvaardiging van de eerste groep. Die waren inderdaad naar Bemelen gereden en terug langs het kanaal tot in Maaseik als ik het goed heb begrepen. Math was echter doorgereden naar Reijmerstok voor nog wat extra kilometers. Michel, Roy en Jo hebben het iets te bont gemaakt door nog lang bij Nicole te blijven plakken. Roy bestelde nog wat snacks en nadat groen licht van het thuisfront was gekregen (min of meer), werden er nog enkele potten bier besteld. Maar Jo besloot ergens om 19.15 uur toch maar eens op te stappen. Roy en Michel maakten echter nog geen aanstalten en zeker nadat Daniëlle nog even kwam buurten, denkt de redactie dat laatstgenoemden nog wel even zijn gebleven. Dit zullen we nog wel horen de komende weken.
A Vous Hilversoem
De Razende reporter